مشکلات تحرک وال ناشی از چندین تجربه در طول زندگی او است، نه تنها یک بیماری. او تقریباً سالها پیش به فل 70 ج اطفال مبتلا شد که روی پای راست و عضلاتی که در قسمت جلوی ران قرار دارد تاثیر گذاشت. او همچنین تجربیات ضعیف جراحی و پرستاری دوران کودکی را توصیف می کند که به گفته او باعث اتلاف بیشتر عضله زیر زانو، افتادن پا و مشکلات طولانی مدت لگن شده است. جراحی بیشتر و تغییرات طول پا در طول زمان به مشکلات افزوده است.
مصدومیت بعدی یک چالش بزرگ دیگر را اضافه کرد. در وا 2012, ل لگن آسیب دیده شکست. او می گوید وضعیت استخوان به این معنی است که نمی توان آن را تعمیر کرد. حتی قبل از این مصدومیت، راه رفتن برای او دشوار بود و از عصا در باغ پشتی و یک اسکوتر یا ویلچر تحرک برای مسافت های طولانی تر خارج از خانه خود استفاده می کرد.
او اکنون خود را به عنوان یک کاربر تمام وقت صندلی چرخدار توصیف می کند. او از زمان آسیب لگن سعی کرده راه رفتن را دوباره یاد بگیرد و به فیزیوتراپی ادامه دهد و در عین حال دریافته است که پشتیبانی توانبخشی برای شرایط خاص او محدود است.
این هشتمین بار در زندگیام است که مجبور شدم راه رفتن را دوباره یاد بگیرم. من می خواهم موفق شوم.»
وال به دنبال حمایتی بود که با عصا، قاب پیاده روی و رولاتورها متفاوت بود. او متوجه شد که عصا شانه های او را به سمت بالا می رسانند، در حالی که سایر وسایل راه رفتن پیدا کردن موقعیت ایستادن و راه رفتن طبیعی را دشوار می کند. امکان پشتیبانی هندزفری نیز جذاب بود زیرا او سعی داشت از عمل شانه اجتناب کند. در مکاتبات قبلی، او توضیح داد که درد در بازو و شانه چپش نیز باعث می شود راندن صندلی چرخدار او دشوار شود، حتی در طول سفر در سوپرمارکت.
در طی یک تظاهرات خانگی با ایوان، او یک کمک کوچک راه رفتن را در اطرا LifeGlider ف آشپزخانه خود امتحان کرد. آنچه برجسته بود تغییری بود که او در وضعیت بدن خود احساس کرد و نحوه حرکت پای ضعیفش بود.
«من از امتحان کردن گلایدر لایف تحت تأثیر قرار گرفتم که بلافاصله ایستادم، گردنم طولانی شد و شانه های من افتاد.»
وقتی شروع به راه رفتن کرد، وال متوجه شد که پای راستش به طور طبیعی تر حرکت می کند. او احساس کرد که مجبور نیست باسن خود را به همان شیوه بلند کند تا قدم بزند. او در ایمیل های قبلی خود، احساس ایستادن و تعادل بیشتری را توصیف کرد، پای خود را به جلو می برد بدون اینکه آن را بیرون بکشد و کمتر لنگ می زد.
این تغییرات برای وال مهم است، اما حساب او در مورد مشکلات عملی نیز صادق است. استفاده از LifeGlider کمک راه رفتن برای او خسته کننده است. او همانطور که توصیه شده بود، با چند دقیقه در روز شروع کرد و می گوید پیشرفت کندتر از آنچه دوست داشت بوده است. او تمرینات را برای پای ضعیف و قوی تر خود ادامه می دهد.
کفش او بسیار مهم است. از آنجا که او برای تفاوت طول پا نیاز به جمع کردن کفش دارد، او می گوید که فقط می تواند از کمک راه رفتن با ک LifeGlider فش اصلاح شده خود استفاده کند. او همچنین متوجه می شود که رد پای آن می تواند مانور در یک توالت کوچک را دشوار کند و برداشتن داخل و خارج کردن آن زمان می برد. یافتن راهی برای بستن کمربند با یک دست، یک سوال عملی دیگر برای او باقی مانده است.
وال می بیند که کمک های LifeGlider راه رفتن به چه کارهایی می تواند در خانه به او کمک کند، در حالی که می خواهد ورودی عملی بیشتری برای کمک به او در استفاده از آن نهایت استفاده کند. داستان او در مورد یافتن راهی طبیعی تر برای ایستادن و قدم گذاشتن، در کنار تلاش و حمایتی است که شرایط خودش به آن نیاز دارد.
این وعده های زیادی دارد و من نمی توانم از آن نهایت استفاده را ببرم.»
این تجربه وال تاکنون است. او همچنان در حال تلاش برای راه رفتن است که می خواهد به آن برسد و Mobility UK درخواست حمایت بیشتری کرده است. گزارش او هم تفاوتی را که احساس کرده و هم چالش هایی را که همچنان با آن روبرو است توصیف می کند.
بر اساس ایمیل های خودش وال به Mobility UK و ایوان این تجربه شخصی او، از جمله مشکلات مداوم و درخواست او برای حمایت بیشتر است.