โรลเลเตอร์และน้ำตกกลางแจ้งในโรคพาร์กินสัน

ใครเป็นผู้ดำเนินการวิจัย?

โคเฮอิ โอคุยามะ และ โยชิมิ มาตูโอมหาวิทยาลัยบุกเคียวและนักวิจัยชาวญี่ปุ่นที่ร่วมมือกัน

ผลกระทบของโรลเลเตอร์ต่อการป้องกันการตกในคนที่อาศัยอยู่ในชุมชนที่เป็นโรคพาร์กินสัน: การศึกษากลุ่มในอนาคต.โรคพาร์คินซอนิสึมทางคลินิกและความผิดปกติที่เกี่ยวข้อง DOI: /j.prdoa 8,100190.. 10.10162023.100190.

มันถูกศึกษาอย่างไร?

นักวิจัยติดตาม 30 ผู้ที่อาศัยอยู่ในชุมชนที่เป็นโรคพาร์กินสัน โดยเปรียบเทียบผู้ใช้โรลเลเตอร์และผู้ที่ไม่ใช่พบว่าการตกและการบาดเจ็บมานานกว่าหกเดือน

พวกเขาค้นพบอะไร?

การศึกษารายงานอัตราการลดลง จำนวนการล้มและอัตราการบาดเจ็บที่ต่ำกว่าในหมู่ผู้ใช้โรลเลเตอร์ตารางการตกกลางแจ้งบันทึกการลดลงใน 3 ผู้ใช้ 14 Roller (21.4%) และสิบคนที่ไม่ใช่ () 16 62.5%ผู้เขียนเน้นการประเมินหน้าที่ทางกายภาพและจิตชีววิทยา

สัดส่วนที่สังเกตได้ของคนที่มีการตกกลางแจ้งในกลุ่มเล็ก ๆ สองกลุ่มนี่ไม่ใช่การเปรียบเทียบแบบสุ่ม

สิ่งนี้หมายถึงอะไรสำหรับการเคลื่อนไหวในชีวิตประจำวัน

การทบทวนหลักฐานที่สมดุลรวมถึงการศึกษาที่อุปกรณ์ที่คุ้นเคยทำงานได้ดีคนที่เดินอย่างปลอดภัยและมั่นใจด้วยโรลเลเตอร์ที่เหมาะสมอาจมีการสนับสนุนที่เหมาะสมอยู่แล้วการออกแบบที่แตกต่างควรได้รับการพิจารณาเมื่อความต้องการเฉพาะของบุคคลยังไม่ได้รับการตอบสนอง

ขีด จำกัด คืออะไร?

ตัวอย่างมีขนาดเล็กและสังเกตความแตกต่างระหว่างคนที่เลือกใช้โรลเลเตอร์และผู้ที่ไม่ใช้อาจมีอิทธิพลต่อผลลัพธ์การค้นพบไม่ได้พิสูจน์ว่าความช่วยเหลือเพียงอย่างเดียวดีที่สุดสำหรับทุกคน และการ LifeGlider ช่วยในการเดินไม่ได้เปรียบเทียบ

นี่ Mobility UK คือคำอธิบายของการวิจัยอิสระผู้เขียนและสถาบันไม่รับรองความช่วยเหลือ LifeGlider ในการเดินการค้นพบจากประชากรที่แตกต่างกัน การออกแบบการศึกษา และระยะเวลาติดตามผลไม่ควรรวมเป็นอัตราการตกเพียงครั้งเดียว

อ่านงานวิจัยดั้งเดิม

ทำตามลิงก์แหล่งที่มาสำหรับคำและวิธีการของนักวิจัยเองบทคัดย่อที่จัดทำดัชนีจะเปิดเผยต่อสาธารณะ เงื่อนไขการเข้าถึงและการดาวน์โหลดของผู้เผยแพร่อาจแตกต่างกันไป

เราอธิบายการค้นพบด้วยคำพูดของเราเองและรักษาแหล่งที่มาดั้งเดิมไว้เอกสารและตัวเลขยังไม่ได้รับการเผยแพร่ใหม่ภายใต้การสร้างแบรนด์ของเรา